Praktyczny Rclone: ​​synchronizuj, szyfruj i automatyzuj kopie zapasowe w chmurze

Rclone stało się jedno z najbardziej kompleksowych narzędzi do przechowywania danych w chmurzePojedyncze narzędzie wiersza poleceń, które może komunikować się z dziesiątkami różnych usług, kopiować dane między nimi, montować usługi w chmurze tak, jakby były dyskami lokalnymi… A wszystko to z szyfrowaniem i zaawansowaną automatyzacją. Jeśli zarządzasz serwerami, korzystasz z wielu usług w chmurze lub po prostu chcesz mieć solidne kopie zapasowe, rclone to narzędzie, które zmieni Twój sposób pracy.

En ten przewodnik Dowiesz się, jak zainstalować rclone na najważniejszych systemach, skonfigurować usługi zdalne, takie jak Google Drive, OneDrive, S3 lub B2, poznać różnice w przypadku rsync, skonfigurować chmury za pomocą FUSE, szyfrować dane, automatyzować tworzenie kopii zapasowych za pomocą cron lub systemd oraz rozwiązywać typowe problemy związane z wydajnością, uwierzytelnianiem lub ograniczeniami API.

Czym jest rclone i czym różni się od rsync?

Rclone jest Program wiersza poleceń o otwartym kodzie źródłowym przeznaczony do zarządzania plikami w chmurzeObsługuje ponad 70 dostawców: Google Drive, Google Photos, OneDrive (osobisty, firmowy i SharePoint), Dropbox, Box, MEGA, pCloud, Proton Drive, usługi S3 (AWS, Wasabi, Cloudflare R2, Backblaze B2…), Google Cloud Storage, Azure Blob, WebDAV (Nextcloud, ownCloud), SFTP/FTP, SMB/CIFS, HTTP i wiele innych.

Na poziomie koncepcyjnym rclone Rozszerza ideę rsync na świat chmury. Synchronizuje katalogi, kopiuje dane i wykonuje jedno- lub dwukierunkowe kopiowanie lustrzane, ale rozumie również interfejsy API chmury, ponowne próby, limity przepustowości, pamięć podręczną i metadane specyficzne dla zaplecza. Podczas gdy rsync koncentruje się na ścieżkach lokalnych lub SSH, rclone posługuje się językiem interfejsów API każdego dostawcy.

Kluczową praktyczną różnicą jest skupienie. Rsync działa dobrze w środowiskach lokalnych lub SSH, rclone jest zoptymalizowany pod kątem chmurWie, kiedy skorzystać z kopiowania po stronie serwera (kopiowania bezpośrednio między kontenerami z pominięciem Twojego komputera), jak dzielić bardzo duże pliki na fragmenty lub co zrobić z metadanymi, takimi jak typ zawartości, uprawnienia czy wersje.

Z opcjami takimi jak --multi-thread-streams lub transfery równoległe, rclone może z łatwością przewyższyć rsync o 4x podczas kopiowania przez sieć. Zwłaszcza w przypadku back-endów obsługujących przesyłanie fragmentów (S3, GCS, B2 itp.). Oferuje również transparentne szyfrowanie, montowanie FUSE, warstwy połączeń wielozdalnych oraz mały, zintegrowany serwer HTTP/WebDAV/FTP.

Zgodne usługi i wewnętrzna architektura rclone

El wsparcie dostawców To jedna z mocnych stron rclone. W praktyce możesz zdefiniować dowolną liczbę „zdalnych”: każdy zdalny opisuje połączenie (na przykład gdrive: dla osobistego Dysku Google, onedrive: dla OneDrive dla Firm, s3-backup: dla kontenera S3, nextcloud: poprzez WebDAV, itp.).

Dla użytkowników końcowych rclone z łatwością obsługuje najpopularniejsze usługi w chmurze.Google Drive/Zdjęcia, OneDrive (w tym SharePoint), Dropbox, Box, MEGA, pCloud, Proton Drive i inne usługi nastawione na prywatność. Pozwala to scentralizować zadania w jednym poleceniu, co wcześniej wymagało wielu aplikacji lub oficjalnych klientów.

W środowiskach korporacyjnych i programistycznych rclone dominuje w całym świecie S3 i podobnych systemach.Amazon S3 Standard, Google Cloud Storage, Azure Blob Storage, Backblaze B2, Wasabi, Cloudflare R2 i wielu innych kompatybilnych dostawców (MinIO, Ceph itp.). Wszystkie są zarządzane za pomocą tej samej podstawowej składni, zmieniając jedynie pilota.

W sprawie protokoły i systemy hostowane samodzielnierclone obsługuje SFTP, FTP, WebDAV, SMB/CIFS, a nawet HTTP. Oznacza to, że można go używać do kopiowania z serwera SFTP do kontenera S3, przesyłania danych z Nextcloud do folderu lokalnego lub zbiorczego pobierania z serwera WWW bez użycia dodatkowych narzędzi.

Wewnętrznie rclone jest zorganizowany w kilka warstw: rdzeń, który koordynuje operacje (Rclone Core), warstwę VFS używaną w instalacjach buforowanych, warstwę Crypt, która szyfruje/deszyfruje w locie, oraz warstwę Chunker, która dzieli duże pliki na fragmenty w wymagających tego zapleczach. U podstaw tego wszystkiego leży wspólna abstrakcja zaplecza, która ukrywa specyfikę każdego dostawcy.

Wymagania systemowe i instalacja w systemach Windows, Linux i macOS

Rclone jest bardzo lekki, ale ważne jest, aby zrozumieć podstawowe wymagania. Działa z 512 MB pamięci RAM, chociaż do intensywnego użytkowania (montowanie z buforowaniem, wiele jednoczesnych transferów) zalecane jest 2 GB lub więcej. Na poziomie procesora, 1 vCPU jest wystarczający, ale kilka rdzeni pomaga wykorzystać potencjał transferów równoległych. Na dysku uruchamia się ze 100 MB wolnego miejsca, ale jeśli zamierzasz korzystać z buforowania VFS, zaleca się zarezerwowanie co najmniej 1 GB.

W systemie Linux zalecane jest użycie nowoczesnego jądra (najlepiej 5.4+ z FUSE3)Zwłaszcza jeśli zamierzasz montować systemy zdalne jako systemy plików. Jeśli chodzi o dystrybucje, rclone działa praktycznie na każdej obecnej wersji (Ubuntu, Debian, Fedora itp.), o ile masz uprawnienia curl lub wget i sudo.

Szczegółowa instalacja w systemie Windows

W systemie Windows istnieją trzy główne sposoby instalacji rcloneOd najbardziej kontrolowanego do najbardziej automatycznego. Najważniejsze jest to, żebyś skończył z rclone.exe dostępne z dowolnej konsoli (CMD lub PowerShell).

A) Pobierz instrukcję z oficjalnej strony internetowej (zalecane, jeśli chcesz mieć pewność, co instalujesz):

1. Pobierz plik ZIP odpowiedni dla swojej architektury.: Na przykład rclone-v1.xx.x-windows-amd64.zip dla wersji 64-bitowej.
2. Rozpakuj plik do stałego folderu, na przykład C:\rclonegdzie pozostanie rclone.exe i kilka plików tekstowych.
3. Dodaj C:\rclone do ścieżki systemowej (Panel sterowania → System → Ustawienia zaawansowane → Zmienne środowiskowe → Edytuj PATH → Nowy → C:\rclone).

B) Instalacja z Winget w systemie Windows 10/11Idealne, jeśli już używasz menedżera pakietów Microsoft:

1. Zainstaluj rclone: winget install Rclone.Rclone
2. Odinstaluj, jeśli to konieczne: winget uninstall Rclone.Rclone --force

C) Czekoladowy dla tych, którzy mają zautomatyzowane oprogramowanie systemowe:

1. Zainstaluj rclone: choco install rclone
2. Jeśli chcesz zamontować dyski, zainstaluj również WinFsp: choco install winfsp

Instalacja w systemach Ubuntu/Debian i innych systemach Linux

W systemie Linux najprostszą i zawsze aktualną metodą jest oficjalny skryptPobierz i zainstaluj najnowszą stabilną wersję (lub wersję beta) za pomocą jednego polecenia:

• Wersja stabilna: sudo -v ; curl https://rclone.org/install.sh | sudo bash
• Wersja beta: sudo -v ; curl https://rclone.org/install.sh | sudo bash -s beta

Jeśli wolisz mieć absolutną kontrolę, możesz pobrać pakiet .deb beton i zarządzać tym za pomocą dpkg:

• Pobierz: wget https://downloads.rclone.org/v1.xx.x/rclone-v1.xx.x-linux-amd64.deb 
• Zainstalować: sudo dpkg -i rclone-v1.xx.x-linux-amd64.deb
• Jeśli brakuje zależności: sudo apt -f install

W przypadku zespołów FUSE ważne jest zainstalowanie fuse3 i pozwól allow_other en /etc/fuse.confOdkomentuj odpowiedni wiersz. Następnie zazwyczaj wystarczy ponowne uruchomienie lub przeładowanie usługi.

Instalacja na macOS

Na macOS Homebrew znacznie ułatwia życiePrzy użyciu kilku poleceń masz rclone gotowe do użycia:

• Zainstaluj za pomocą Brew: brew install rclone
• Regularnie aktualizuj za pomocą brew upgrade rclone 

Jeśli nie chcesz polegać na Homebrew, możesz zdecydować się na instalację ręczną. Pobranie pliku ZIP systemu macOS, wyodrębnienie go i przeniesienie pliku binarnego do /usr/local/bin tak jak w Linuksie. Dalsze użycie jest identyczne: rclone version aby sprawdzić czy wszystko jest w porządku.

Pierwsze kroki: podstawowa konfiguracja i koncepcja „zdalnego” sterowania

Sercem rclone jest plik konfiguracyjnygdzie definiujesz swoje piloty. Domyślnie znajduje się on w ~/.config/rclone/rclone.conf (Linux/macOS) lub w ścieżce wskazanej przez %APPDATA% w systemie Windows i jest zarządzany za pomocą interaktywnego kreatora rclone config.

Każdy pilot to sekcja INI grupująca parametry połączenia:typ zaplecza, dane uwierzytelniające, region, opcje specjalne itd. Typowy przykład dla Dysku Google wyglądałby następująco: [gdrive] z jego type = drive, scope = drive i token OAuth przechowywany w formacie JSON.

Aby uruchomić kreatora, Otwórz terminal i uruchom rclone configZobaczysz menu z kilkoma opcjami: utwórz nowego pilota, edytuj istniejącego, usuń go, zmień jego nazwę, zaszyfruj konfigurację itd. Zazwyczaj na początku należy nacisnąć n dla „Nowego pilota”.

W przypadku Dysku GoogleTypowy zdalny proces tworzenia obejmuje kilka kroków: wybór typu „dysku”, podjęcie decyzji o użyciu własnego identyfikatora klienta (zalecane, aby uniknąć ścisłych ograniczeń Google), wybór zakresu (drive pełny, tylko do odczytu itd.), korzystaj z automatycznego uwierzytelniania w przeglądarce i opcjonalnie wskaż, czy jest to dysk współdzielony.

Jeśli jesteś w serwer bez przeglądarki (SSH, VPS, kontener bez GUI), rclone umożliwia autoryzację z innego komputera. Gdy kreator zapyta „Użyć automatycznej konfiguracji?”, odpowiedz „nie”, a rclone wyświetli polecenie. rclone authorize "drive" który należy uruchomić na komputerze za pomocą przeglądarki, skopiować powstały token i wkleić go na serwerze w odpowiednim polu.

Podstawowa składnia, trasy zdalne i podstawowe polecenia

Ogólna składnia rclone jest następująca: bardzo spójne i łatwe do zapamiętania: rclone [opciones] subcomando origen [destino]Podpolecenie może być copy, sync, ls, mount, moveitp. Początek i koniec to lokalne lub odległe trasy tego stylu remote:path/to/dir.

Trasa /path/to/dir wskazuje na lokalny system plikówPodczas remote:path/to/dir Odnosi się to do katalogu w zdalnym urządzeniu zdefiniowanym w konfiguracji. W większości zapleczy, remote:/path/to/dir Jest to odpowiednik tego samego, z wyjątkiem kilku szczególnych przypadków (FTP, SFTP, Dropbox Business), w których prefiks / zmienia znaczenie (katalog główny vs. domowy).

Najbardziej przydatne polecenia do tworzenia list, od których można zacząć, to: ls, lsl, lsd y treeNa przykład, aby wyświetlić pliki w folderze Google Drive o rozmiarze: rclone ls gdrive:DocumentosAby wyświetlić tylko katalogi: rclone lsd gdrive:Jeśli chcesz zobaczyć drzewo w bardziej wizualnym wydaniu: rclone tree gdrive:Proyectos --level 3.

Kopiowanie plików jest tak proste, jak rclone copy origen destino. Przykłady praktyczne:

• Lokalny → chmura: rclone copy C:\Users\usuario\Documents onedrive:backup/documents -P
• Chmura → lokalna: rclone copy onedrive:photos C:\Users\usuario\Pictures -P
• Chmura → chmura (po stronie serwera, jeśli to możliwe): rclone copy gdrive:data onedrive:backup -P

Podpolecenie sync sprawia, że ​​cel podróży jest identyczny z miejscem pochodzeniaWymazuje z przeznaczenia to, co nie istnieje już u źródła. Jest to dość niebezpieczne, jeśli nie używa się go mądrze, więc na początku zawsze należy mu towarzyszyć... --dry-run i jeśli chcesz, --interactive aby poprosić o potwierdzenie przed podjęciem działań destrukcyjnych.

Do synchronizacji dwukierunkowej istnieje rclone bisyncktóry jest nadal eksperymentalnyAplikacja śledzi zmiany po obu stronach, aby zapewnić ich spójność, co jest przydatne w niektórych scenariuszach pracy offline, ale najlepiej jest dokładnie przetestować ją na mniej istotnych danych, zanim powierzysz ją swojemu cyfrowemu życiu.

Montuj dyski w chmurze jako dyski lokalne z pamięcią podręczną FUSE i VFS

Jedną z głównych cech rclone jest możliwość zamontowania pilota tak, jakby był dyskiem twardymDzięki temu możesz przeglądać chmurę z poziomu eksploratora plików, edytować dokumenty bezpośrednio lub kierować aplikacje (indeksatory multimediów, edytory itp.) do zdalnych ścieżek, nie informując ich, że kryje się za nimi chmura.

W systemie Windows montowanie odbywa się poprzez przypisanie litery dysku lub utworzenie dysku sieciowego., Por ejemplo:

• Zamontuj OneDrive jako dysk X: rclone mount onedrive: X: --vfs-cache-mode full
• Zamontuj jako dysk sieciowy: rclone mount onedrive: X: --network-mode --vfs-cache-mode full

W systemach Linux i macOS punkt montowania jest używany w systemie plików., zwykle z FUSE:

• Utwórz katalog: mkdir -p ~/OneDrive
• Zamontuj w tle (demon): rclone mount onedrive: ~/OneDrive --vfs-cache-mode full --daemon

Kluczowym parametrem jest tutaj --vfs-cache-mode, który kontroluje zachowanie pamięci podręcznej:

• off:brak pamięci podręcznej, maksymalna wydajność odczytu, ale niektóre aplikacje nie współpracują z nią najlepiej.
• minimal: minimalna pamięć podręczna wymagana do działania podstawowych funkcji zapisu.
• writes: buforuje zapisy i przesyła je później, przydatne, jeśli edytujesz pliki, ale nie potrzebujesz agresywnego odczytu z pamięci podręcznej.
• full:Pełne buforowanie odczytu i zapisu, zalecane w przypadku montowań, które będą używane tak, jakby były prawdziwymi dyskami (multimedia, IDE itp.).

W przypadku usług strumieniowych lub katalogów multimediów (Plex, Jellyfin itp.) jest to zazwyczaj używane --vfs-cache-mode full plus dobry rozmiar pamięci podręcznej (--vfs-cache-max-size, --buffer-size) i hojny czas retencji (--vfs-cache-max-age, --dir-cache-time), dzięki czemu serwer nie musi stale generować list.

Interfejs graficzny: Rclone Web GUI, Rclone UI i RcloneBrowser

Chociaż rclone powstał jako narzędzie czysto CLI, dziś Istnieje kilka sposobów korzystania z niego za pomocą graficznego interfejsuTo idealne rozwiązanie, jeśli chcesz delegować zadania komuś, kto nie czuje się komfortowo z terminalem, lub po prostu chcesz mieć bardziej wizualny podgląd przelewów.

Samo narzędzie zawiera eksperymentalny interfejs graficzny., który jest uruchamiany z:

• rclone rcd --rc-web-gui --rc-user=admin --rc-pass=password
• Następnie wskaż przeglądarkę http://localhost:5572 i logujesz się za pomocą tej nazwy użytkownika i hasła.

Ponadto, Istnieją bardzo dopracowane interfejsy graficzne innych firmJedną z najbardziej wszechstronnych opcji jest Rclone UI, aplikacja desktopowa dla systemów Windows, macOS i Linux, która obsługuje funkcję przeciągania i upuszczania, harmonogramowanie zadań, wiele jednoczesnych transferów oraz wizualne paski postępu. Inną, długo używaną alternatywą jest Rclone Browser, dostępna nawet jako AppImage w systemie Linux, co jest wystarczające dla wielu użytkowników, którzy muszą zarządzać jedynie sporadycznymi kopiami zapasowymi.

Jeśli należysz do osób, które żyją przy konsoli, ale nie chcą mieć zbyt wielu problemów na telefonie komórkowym, Istnieje również kilka aplikacji na Androida, które integrują rclonewiele z nich bezpośrednio ponownie wykorzystuje plik rclone.conf generowany na komputerze. Wystarczy skopiować plik konfiguracyjny do ścieżki wskazanej przez aplikację, a piloty będą gotowe również na urządzeniu mobilnym.

Przejrzyste szyfrowanie z zabezpieczeniami kryptograficznymi i konfiguracyjnymi

Jedną z największych atrakcji rclone jest możliwość szyfrowania danych przed opuszczeniem komputera. Zaplecze crypt Działa jak warstwa umieszczona na innej, zdalnej warstwie: widzisz normalne nazwy plików, ale zaszyfrowane nazwy i zawartość są przechowywane w chmurze.

Typowa konfiguracja szyfrowania zdalnego obejmuje: utwórz nowy pilot typu crypt i wskaż trasę z innego zdalnego miejsca, na przykład: remote = gdrive:encryptedDodatkowo wybierasz tryb szyfrowania nazwy (standardowy, zaciemniający lub wyłączony) i definiujesz hasło (oraz opcjonalnie drugą „sól” wzmacniającą szyfrowanie).

Raz stworzony, Praca ze zdalnym szyfrowaniem jest całkowicie transparentnaJeśli tak zrobisz rclone copy /datos/sensibles gdrive-crypt:W Dysku Google zobaczysz tylko dziwne nazwy i nieczytelną zawartość. Jednak z zaszyfrowanego pilota ścieżki i pliki będą wyświetlane dokładnie tak, jak są.

Plik konfiguracyjny rclone można i należy chronić, jeśli zawiera poufne dane uwierzytelniająceSam rclone pozwala na zaszyfrowanie tego pliku: w menu rclone config Wybierz opcję ustawienia hasła konfiguracyjnego, wprowadź klucz, a od tej pory program będzie prosił o podanie tego hasła, aby odczytać rclone.conf.

W środowiskach zautomatyzowanych hasło można podać za pomocą zmiennej środowiskowej.RCLONE_CONFIG_PASS lub --password-commandaby skrypty, usługi cron i systemd mogły używać rclone bez ręcznej interwencji, ale bez pozostawiania hasła widocznego w postaci zwykłego tekstu.

Automatyzacja tworzenia kopii zapasowych i zadań planowanych

Rclone naprawdę się sprawdza w przypadku cyklicznych kopii zapasowych i zaplanowanych synchronizacji.Można używać zarówno natywnych harmonogramów poszczególnych systemów (Harmonogram zadań w systemie Windows, cron w systemie Linux, timery systemd), jak i niestandardowych skryptów, które obejmują powiadomienia i czyszczenie starych wersji.

W systemie Windows Harmonogram zadań umożliwia uruchomienie rclone w określonych momentach i z określonymi parametrami.Na przykład, aby synchronizować kluczowy folder z OneDrive każdej nocy, możesz zapisać dane wyjściowe do pliku dziennika i włączyć ponawianie prób w przypadku niepowodzenia zadania.

W systemie Linux najczęstszą praktyką jest przygotowanie małego skryptu kopii zapasowej i podłączenie go do crona.. Na przykład plik rclone sync /datos/ gdrive-crypt:backups/ codziennie o 2:00, z --log-file, --fast-list i filtry wykluczające pliki tymczasowe i duże logi.

Jeśli chcesz pójść o krok dalej, możesz Połącz rclone z systemd, aby montować urządzenia zdalne podczas rozruchu lub uruchamiać skrypty kopii zapasowej jako usługi i timeryZapewnia to znacznie większą przejrzystość (logi zintegrowane z dziennikami, kontrolę zależności sieciowych, automatyczne ponowne uruchamianie w razie awarii itd.) i jest zazwyczaj lepszym rozwiązaniem niż cron w nowoczesnych systemach.

Najważniejsze jest to, że rclone oferuje flagi przeznaczone do poważnych kopii zapasowych: --backup-dir y --suffix aby wysłać starsze wersje do folderu historii, --checksum do porównywania z haszami, gdy obsługuje to zaplecze, --max-transfer y --bwlimit aby uniknąć przepełnienia pasma lub przekroczenia dziennych limitów, lub --track-renames do wykrywania plików ze zmienioną nazwą zamiast ich usuwania i ponownego przesyłania.

Optymalizacja wydajności, zaawansowane filtry i rozwiązywanie problemów

Kiedy zaczynasz przenosić wiele gigabajtów lub miliony plików, szczegóły robią ogromną różnicę.Rclone udostępnia cały arsenał opcji wydajnościowych: --transfers aby dostosować liczbę równoległych wzniesień/spadków, --checkers do czeków, --multi-thread-streams y --multi-thread-cutoff do wielowątkowego przesyłania dużych plików, --buffer-size aby określić rozmiar buforów w pamięci RAM itp.

W przypadku kolekcji zawierających wiele małych plików zazwyczaj dobrym pomysłem jest zwiększenie --transfers y --checkersi dodaj --fast-list w zapleczu obsługującym wydajne listy rekurencyjne. W rzeczy samej, --fast-list Zużywa więcej pamięci, ponieważ rclone zapisuje wcześniej całą listę, dlatego zaleca się pomiar i nie nadużywanie tej opcji na komputerach z ograniczoną ilością pamięci RAM.

Ograniczenie przepustowości jest kontrolowane za pomocą --bwlimitktóry obsługuje nawet rozkłady jazdyCoś takiego --bwlimit "08:00,1M 18:00,off" Umożliwia płynną pracę w godzinach pracy i zapewnia wysoką prędkość w nocy. Korzystanie z tej opcji pomaga zapobiegać awariom połączenia internetowego w całym biurze spowodowanym przez tworzenie kopii zapasowej.

Kolejnym podstawowym filarem są filtry: --include, --exclude, --filter-from, --min-size, --max-ageitd., możesz dokładnie określić, co ma być kopiowane, a co nie.Dobrze zaprojektowany plik filtra pozwala zaoszczędzić godziny niepotrzebnego transferu (np. poprzez wykluczenie node_modules, .git, pamięci podręczne, duże logi itp.).

Jeśli chodzi o typowe problemy, najczęściej będą to błędy uwierzytelniania lub ograniczenia interfejsu API w Dysku Google i podobnych usługach.W takich przypadkach zaleca się ponowne podłączenie pilota rclone config reconnectRozważ użycie własnego identyfikatora klienta w konsoli Google i zmniejsz paralelizm oraz TPS (--tpslimit) jeśli osiągasz limity prędkości.

Kiedy coś pójdzie naprawdę nie tak, tryb debugowania rclone i zrzuty nagłówków okazują się ogromną pomocą.: uruchom polecenie za pomocą -vv --dump headers a nawet --dump bodies (Ostrożnie, bo jest bardzo rozwlekły) Zwykle ujawnia, co zwraca backend i dlaczego. A jeśli podejrzewasz błąd, zrób zrzut ekranu z -vv Najszybszym sposobem uzyskania pomocy jest zgłoszenie jej w repozytorium projektu na platformie GitHub.

Biorąc pod uwagę wszystkie powyższe informacje, rclone staje się kluczowym rozwiązaniem dla każdego, kto na co dzień korzysta z pamięci masowej w chmurze.Niezależnie od tego, czy używasz go do szyfrowanych kopii zapasowych u wielu dostawców, konfigurowania Dysku Google na serwerze multimediów, migrowania danych między kontenerami S3, automatyzowania tworzenia kopii zapasowych bazy danych, czy po prostu zapobiegania zapełnianiu się dysku twardego Raspberry Pi, gdy tylko opanujesz składnię i zdalny dostęp, stanie się to narzędziem, do którego zawsze będziesz wracać, gdy pomyślisz: „To na pewno da się zrobić za pomocą rclone”.