Jeśli niedawno zacząłeś korzystać z Linuksa i nadal potrzebujesz programów i gier przeznaczonych dla systemu Windows , prawdopodobnie natknąłeś się na Wine, Proton, Lutris… i oczywiście Bottles. Znalezienie jasnego i dobrze wyjaśnionego przewodnika po Bottles nie jest jednak łatwe i wiele osób rezygnuje, ponieważ program wydaje się bardziej skomplikowany, niż jest w rzeczywistości.
W poniższych wierszach pokażemy krok po kroku, jak używać programu Bottles do uruchamiania aplikacji systemu Windows w systemie Linux , jaki jest jego związek z programem Wine, jaką rolę odgrywają narzędzia takie jak Flatpak i Flatseal, jak mapować dyski, aby instalować gry na innych woluminach, jakiej kompatybilności można się spodziewać, a w jakich przypadkach nadal lepiej jest używać „czystego” Wine lub nawet maszyny wirtualnej.
Czym jest Bottles i jak łączy się z Wine, Proton i Lutris?
Bottles to graficzna aplikacja, która upraszcza zarządzanie prefiksami Wine , czyli izolowanymi środowiskami, w których programy Windows są instalowane i uruchamiane w systemie Linux. Zamiast męczyć się z terminalem i poleceniami Wine, Bottles oferuje nowoczesny interfejs do tworzenia, konfigurowania i zarządzania tymi „kontenerami”.
Krótko mówiąc, Bottles umożliwia korzystanie z oprogramowania Windows w systemie Linux za pośrednictwem „butelek”, czyli niezależnych przestrzeni z własnym Wine, bibliotekami, konfiguracjami i programami. Każdą butelkę można dostosować do konkretnego oprogramowania lub gry, co zwiększa kompatybilność i zapobiega konfliktom aplikacji.
Wine, technologia bazowa, działa jako warstwa kompatybilności , tłumacząc wywołania API systemu Windows na natywne wywołania systemu Linux (i innych systemów, takich jak macOS czy BSD) w czasie rzeczywistym. Pozwala to uniknąć dodatkowego zużycia zasobów typowego dla maszyn wirtualnych, ponieważ Wine nie wirtualizuje całego środowiska Windows, a raczej „odtwarza” środowisko, którego program oczekuje.
W świecie gier, projekty takie jak Proton (Steam) i Lutris stały się wiodącymi, polecanymi opcjami do grania w gry na Linuksie: są wysoce dopracowane, automatyzują liczne konfiguracje i w praktyce są mniej kłopotliwe przy uruchamianiu złożonych tytułów. Bottles może uruchamiać gry, owszem, ale sprawdza się szczególnie dobrze jako narzędzie do samodzielnych aplikacji Windows bez natywnego klienta , takich jak edytory, programy narzędziowe czy okazjonalnie lekki program uruchamiający.
Instalacja Bottles w systemie Linux za pomocą oprogramowania Flatpak i GNOME
Najwygodniejszym i najbardziej standardowym sposobem na zainstalowanie Bottles w niemal każdej dystrybucji jest użycie Flatpak i Flathub . Deweloperzy publikują tam wersję główną, która zazwyczaj jest bardziej aktualna niż wersja dostępna w innych formatach lub repozytoriach.
W nowoczesnej dystrybucji Linuksa wystarczy włączyć Flatpak i dodać repozytorium Flathub . Zazwyczaj można to zrobić, postępując zgodnie z kilkoma instrukcjami właściwymi dla danej dystrybucji (Ubuntu, Debian, Fedora, Arch itp.), dostępnymi na oficjalnej stronie Flatpak. Po skonfigurowaniu można zainstalować Bottles z graficznego sklepu lub terminala.
Jeśli używasz oprogramowania GNOME z obsługą Flatpak , instalacja jest wyjątkowo prosta: wyszukaj „Bottles” w sklepie, wybierz pakiet z Flathub i kliknij „Instaluj”. Plik początkowy jest stosunkowo niewielki, ponieważ zawiera interfejs graficzny, ekran powitalny i podstawowe funkcje; pozostałe komponenty (Wine, Gecko i inne) są pobierane podczas tworzenia i konfigurowania Bottles.
Wiele dystrybucji Linuksa zaleca również połączenie Bottles z Flatseal , niewielkim narzędziem służącym do kontrolowania i dostosowywania uprawnień aplikacji Flatpak . Flatseal pozwala na przyznawanie lub ograniczanie dostępu Bottles do innych dysków, katalogów zewnętrznych i urządzeń – co jest niezbędne, jeśli planujesz instalować gry lub programy na dyskach dodatkowych.
Wymagania wstępne: Wine i obsługa 32-bitowa
Chociaż Bottles zarządza wewnętrznie zarządzaniem wersjami Wine, warto zrozumieć, co kryje się pod spodem. Wine to silnik, który umożliwia uruchamianie plików wykonywalnych .exe i .msi w systemie Linux, a w wielu dystrybucjach można go również zainstalować niezależnie.
Na przykład w 64-bitowych systemach Ubuntu pierwszym krokiem do korzystania z Wine „domyślnie” jest zazwyczaj włączenie obsługi 32-bitowej , ponieważ jest ona domyślnie wyłączona, a wiele aplikacji Windows nadal działa w wersji 32-bitowej. Typowe polecenie w tym celu to:
sudo dpkg --add-architecture i386
Następnie zaktualizuj repozytoria za pomocą prostego polecenia `sudo apt update` , a następnie dodaj oficjalne klucze i repozytoria WineHQ, aby utrzymać stabilną i aktualną wersję Wine w systemie. W zależności od wersji Ubuntu (20.04, 22.04, 23.04, 23.10 itd.) konieczne będzie dodanie odpowiedniego pliku `.sources` ze strony Wine.
Po wykonaniu tej czynności możesz zainstalować gałąź stabilną za pomocą:
sudo apt install --install-recommends winehq-stable
Alternatywnie, możesz wybrać gałąź rozwojową lub staging, jeśli potrzebujesz najnowszych funkcji, ale wiąże się to z większym ryzykiem błędów. Chociaż Bottles integruje i zarządza własnymi wersjami, zrozumienie tych opcji pomoże Ci zrozumieć, skąd pochodzą komponenty pobierane przez Bottles i dlaczego czasami używa się sformułowań „Wine stable”, „Wine development” lub „Wine staging”.
Nowoczesne wersje Wine i kompatybilność
Projekt Wine dynamicznie się rozwija, a najnowsze wersje wprowadziły znaczące ulepszenia w zakresie wydajności, kompatybilności i obsługi grafiki . Nowoczesne, stabilne wydanie (takie jak linia 10.x) zawiera tysiące indywidualnych zmian, między innymi lepszą obsługę architektur ARM64EC, dokładniejsze skalowanie HiDPI, udoskonalony panel sterowania, ulepszenia funkcji DirectPlay oraz oparty na FFmpeg backend Media Foundation dla ulepszonego odtwarzania multimediów.
Nowsze gałęzie rozwoju zazwyczaj dopracowują szczegóły, takie jak zaktualizowane tabele Unicode, obsługa pakietów Zip64 i szereg wewnętrznych poprawek, które – choć nie są widoczne od razu – znacząco wpływają na wydajność wymagających aplikacji. Poprzednie główne wydania, takie jak 9.0, wprowadziły kluczowe udoskonalenia, takie jak obsługa WoW64 (uruchamianie aplikacji 32-bitowych w systemach 64-bitowych), pierwszy sterownik Wayland (później rozszerzony o obsługę OpenGL i modyfikacje okien), ponowną implementację sterowników PostScript dla grafiki 2D/3D oraz ulepszenia dla ARM64, WinRT i kompilacji shaderów Direct3D do SPIR-V.
Wszystkie te postępy są stopniowo przenoszone do Bottles , ponieważ aplikacja w dużej mierze opiera się na Wine. W terminalu zawsze możesz sprawdzić, której wersji Wine używa Twój system, korzystając z:
wine --version
Jeśli okaże się, że wersja Twojego systemu jest znacznie starsza od tej, której używasz w najnowszych wiadomościach WineHQ, możesz zaktualizować system lub po prostu skorzystać z usług Bottles, aby pobrać nowsze wersje Wine lub kompilacje w ramach każdej butelki.
Tworzenie i początkowa konfiguracja butelki
Przy pierwszym uruchomieniu programu Bottles program pobierze niezbędne zależności (komponenty Wine, Gecko itp.) . Poczekaj, aż proces się zakończy, a gdy tylko pojawi się główny interfejs, będziesz gotowy do utworzenia swojego pierwszego Bottle.
Aby to zrobić, wystarczy kliknąć typowy przycisk „Utwórz nową butelkę” lub podobny, nadać mu opisową nazwę (na przykład „Notepad++”, „Game-X”, „Office”), a następnie wybrać żądany typ środowiska:
- Gry:profil zaprojektowany dla gier wideo, z opcjami i poprawkami skoncentrowanymi na wydajności i kompatybilności graficznej.
- Aplikacja:idealny do programów zwiększających produktywność, narzędzi, edytorów, programów uruchamiających itp.
- Zwyczaj:jeśli chcesz samodzielnie kontrolować szczegóły lub zamierzasz eksperymentować z różnymi konfiguracjami.
Po wybraniu typu kliknij „Utwórz”, a Bottles wygeneruje prefiks Wine (czyli „dom” dla Twojego programu Windows). Po zakończeniu zobaczysz komunikat lub okno informujące o utworzeniu Bottle; zamknij je i wróć do ekranu głównego, gdzie pojawi się nowy wpis.
Jeśli otworzysz tę butelkę, zobaczysz kilka sekcji: zainstalowane programy, narzędzia, ustawienia, dyski, zmienne itd. To tutaj możesz zainstalować i uruchomić wybrane pliki wykonywalne .exe lub .msi i dostosować wszystko, co jest niezbędne do ich działania.
Zainstaluj aplikacje i gry systemu Windows w butelkach
Aby dodać program systemu Windows do istniejącego programu Bottle, najprostszą metodą jest zazwyczaj skorzystanie z opcji „Uruchom plik wykonywalny” lub wbudowanego „deinstalatora” (który działa jak panel „Dodaj lub usuń programy” w systemie Windows). Wiele wersji programu Bottle zawiera sekcję Narzędzia z przyciskiem „Deinstalator”, który zawiera również przycisk „Instaluj”.
Standardowy schemat działania jest bardzo prosty: wybierasz butelkę, przewijasz w dół, aby znaleźć odpowiednie narzędzie, klikasz „Instaluj” lub „Uruchom plik wykonywalny” , przechodzisz do pliku instalacyjnego (.exe, .msi) i uruchamiasz kreatora. Następnie postępujesz zgodnie z instrukcjami w systemie Windows (dalej, dalej, akceptuj licencję, ścieżka instalacji itd.).
Po instalacji Bottles może automatycznie wykryć nowy program i dodać go do listy „Programy” dla tego programu . Po powrocie do panelu Bottles, nazwa aplikacji powinna być widoczna obok ikony „Odtwórz” lub „Uruchom”: wystarczy kliknąć, aby uruchomić program w dowolnym momencie, bez konieczności ponownego ręcznego wyszukiwania pliku .exe.
Ta sama procedura działa zarówno w przypadku lekkich aplikacji (takich jak Notepad++), jak i instalatorów gier. Jednak w przypadku niektórych programów uruchamiających, takich jak Steam czy Epic Games, działających w ramach Bottles, mogą wystąpić awarie lub nieoczekiwane zamknięcia, ponieważ łączą one DRM, własne aktualizacje, nakładki i inne elementy, które nie zawsze dobrze współpracują z warstwami kompatybilności.
Konfigurowanie dysków i ścieżek za pomocą Flatseal i sekcji „Dysk”
Jeśli planujesz instalować gry lub duże programy na drugim dysku, dodatkowej partycji lub dysku zewnętrznym , musisz pamiętać o dwóch rzeczach: uprawnieniach Flatpak i mapowaniu dysków w samej butelce.
Z jednej strony, dzięki Flatseal możesz dostosować uprawnienia Bottles, aby Flatpak miał dostęp do tych dodatkowych katalogów. Otwórz Flatseal, wybierz Bottles z listy i w ustawieniach włącz dostęp do ścieżek lub punktów montowania, które chcesz udostępnić (na przykład /mnt/data, /run/media/user/ExternalDisk itd.). Bez tego uprawnienia Bottles po prostu nie zobaczy folderów, niezależnie od tego, jak bardzo będziesz próbował je mapować.
Następnie w ustawieniach Bottles zazwyczaj znajdziesz sekcję o nazwie „Dyski” lub „Napędy” , w której możesz przypisać te katalogi do liter dysków w stylu systemu Windows: C:, D:, E:... Tam możesz wybrać „Dodaj dysk”, wskazać ścieżkę do katalogu i przypisać jej literę.
W praktyce działa to tak samo, jak mapowanie dysków w systemie Windows : jeśli zamapujesz dysk zewnętrzny jako D:, instalatory systemu Windows zobaczą tę literę dysku i będziesz mógł instalować lub uruchamiać gry z tego dysku. W przypadku dużych gier jest to bardzo wygodny sposób na uniknięcie zapełnienia głównego dysku systemu Linux.
Podobnie jest w przypadku gier zainstalowanych wcześniej na Steamie lub Epic w systemie Windows: teoretycznie można określić ścieżkę do tych istniejących bibliotek , ale w praktyce wielu użytkowników napotyka błędy podczas instalacji lub aktualizacji klientów Steam/Epic w Bottles. Na razie można zauważyć, że Bottles działa płynniej z samodzielnymi grami lub instalatorami bezpośrednimi , podczas gdy na głównych platformach nadal bardziej niezawodne jest korzystanie z Protona (na Steamie) lub klientów takich jak Heroic, Lutris itp.
Zaawansowane opcje wina w butelkach
Choć jedną z zalet Bottles jest to, że oszczędza Ci zmagań z licznymi poleceniami, ważne jest, aby zrozumieć, że wewnętrznie wiele z jego funkcji opiera się na Winecfg, Winetricks i tradycyjnych opcjach Wine . Bottles pozwala na graficzne wyświetlanie lub dostosowywanie niektórych z tych ustawień.
W zwykłym Wine początkową konfigurację uruchamia się za pomocą polecenia:
winecfg
Tutaj pobierane są niezbędne komponenty, takie jak Wine-Mono lub Gecko , zapewniające funkcjonalności równoważne platformie .NET i silnikowi renderującemu Internet Explorera. Po zakończeniu konfiguracji otwiera się okno konfiguracji z kilkoma kartami, które Bottles w większym lub mniejszym stopniu integruje, ale warto je poznać:
- aplikacje: umożliwia symulowanie różnych wersji systemu Windows (XP, 7, 10, 11 itd.) globalnie lub dla konkretnych plików wykonywalnych, w przypadku gdy program wymaga konkretnej wersji.
- KsięgarnieKontroluje, z których bibliotek korzysta Wine (własnych, programu czy natywnych bibliotek DLL skopiowanych z rzeczywistego systemu Windows). Jest to kluczowe dla aplikacji wymagających określonych wersji plików.
- Grafika: konfiguruje sposób wyświetlania okien systemu Windows i wirtualnego pulpitu systemu Windows, a także czcionek, przechwytywania myszy i niektórych szczegółów wizualnych.
- Integracja z pulpitem: oznacza, gdzie w środowisku Wine przechowywane są dokumenty, pobrane pliki, muzyka itp., a także jakie motywy lub style są do nich stosowane.
- Jednostki:zarządza różnymi ścieżkami montowania widzianymi jako C:, D:, itd., dokładnie to, co Bottles upraszcza za pomocą sekcji dyskowej.
- Audio:pozwala wybrać sterownik dźwięku, wyjście, wejście i inne szczegóły związane z dźwiękiem.
- o:pokazuje po prostu zainstalowaną wersję Wine.
Bottles ułatwia konfigurację dzięki predefiniowanym ustawieniom i edytorom dostosowanym do gier i aplikacji . Jeśli jednak jakaś aplikacja sprawia problemy, nie zaszkodzi otworzyć zaawansowane ustawienia Bottle i poeksperymentować z parametrami, aż znajdzie się idealne ustawienie.
Wskazówki dotyczące poprawy wydajności i kompatybilności
Doświadczenie z Wine and Bottles może się znacznie różnić w zależności od gry lub programu, ale istnieje kilka ogólnych dobrych praktyk , które zazwyczaj pomagają uniknąć problemów. Na początek zawsze zaleca się korzystanie z najnowszej stabilnej wersji Wine oferowanej przez Bottles dla każdej butelki, chyba że dokładnie wiesz, który błąd został naprawiony w wersji beta.
Zanim spróbujesz zainstalować skomplikowaną grę, warto poszukać jej w bazie danych WineHQ (lub w równoległych repozytoriach), aby sprawdzić jej kategorię: Platinum (działa idealnie), Gold (działa bardzo dobrze po drobnych poprawkach), Silver (kilka drobnych błędów), Bronze (dość problematyczna) lub Garbage (bezużyteczna). Często znajdziesz również uwagi innych użytkowników z zalecanymi konfiguracjami, wymaganymi bibliotekami DLL lub specjalnymi flagami.
Inną ciekawą praktyką jest wykorzystanie prefiksów Wine , które są zasadniczo różnymi, niezależnymi środowiskami Wine. Wine organizuje użycie prefiksów dla każdego środowiska, umożliwiając odizolowane konfiguracje dla każdej aplikacji lub gry i zapobiegając uszkodzeniu innej w wyniku zmiany lub instalacji biblioteki w jednym środowisku.
Do rozwiązywania typowych zależności (.NET, Visual C++, czcionki Microsoft itp.) klasycznym narzędziem jest Winetricks . Chociaż Bottles automatyzuje część tego zarządzania, warto wiedzieć, że Winetricks umożliwia instalację pakietów takich jak corefonts, vcrun2013 i podobnych, których wiele aplikacji wymaga do prawidłowego uruchomienia.
W niektórych przypadkach wyłączenie technologii takich jak DXVK lub VKD3D w ustawieniach Bottles może pomóc w zdiagnozowaniu problemów z konkretnymi grami: warstwy te tłumaczą DirectX na Vulkan, co zazwyczaj poprawia wydajność, ale może również powodować niezgodności z bardzo konkretnym sprzętem lub sterownikami. Po wyłączeniu tych opcji program spróbuje użyć natywnego DirectX w oparciu o obsługę Wine.
Przykład praktyczny: przygotowanie butelki do Photoshopa za pomocą Winetricks
Klasycznym przykładem w świecie Wine jest uruchomienie Photoshopa . Niektóre wersje, takie jak Photoshop CS6, mają ocenę „Gold” w WineHQ, co oznacza, że działają całkiem dobrze po niewielkiej modyfikacji ustawień.
Aby to osiągnąć w tradycyjnym środowisku Wine, do instalacji niektórych komponentów używa się Winetricks, na przykład: Podstawowe źródła firmy Microsoft poleceniem winetricks corefonts i niezbędne biblioteki Visual C++ z winetricks vcrun2012 vcrun2013Następnie z winecfgMożesz przejść do zakładki Biblioteki i określić tę bibliotekę DLL jako msvcp120 y msvcr120 są używane w trybie „natywnym, zintegrowanym”.
W Bottles ten proces jest w dużej mierze uproszczony dzięki predefiniowanym recepturom i konfiguracjom . Jeśli popularna aplikacja wymaga określonych komponentów, profil Bottle zazwyczaj je oferuje lub umożliwia ich instalację z graficznego menu, bez konieczności ręcznego wpisywania wszystkich poleceń.
Tego rodzaju zmiany pokazują, że przy odrobinie wytrwałości złożone programy, pierwotnie zaprojektowane wyłącznie dla systemu Windows, mogą działać całkiem nieźle w systemie Linux, choć może to wymagać poświęcenia pewnego czasu na początkową konfigurację.
Typowe problemy z winem i butelkami
Chociaż technologia poczyniła ogromne postępy, należy pamiętać, że nie wszystko, co istnieje dla systemu Windows, będzie działać idealnie na Linuksie z Wine lub Bottles. Wiele typowych problemów jest związanych z bibliotekami używanymi przez programy i gry, dlatego często zaleca się instalację dodatkowych narzędzi, takich jak Winetricks, a nawet interfejsów użytkownika, takich jak PlayOnLinux, które oferują skrypty konfiguracyjne specyficzne dla konkretnych tytułów.
Istnieją również programy, które zależą od bardzo specyficznych komponentów lub frameworków .NET, takich jak Mono. Instalacja Mono i odpowiednich środowisk uruchomieniowych .NET może być kluczowa dla uruchomienia niektórych aplikacji. Bottles i Winetricks pomagają rozwiązać te zależności w mniej lub bardziej intuicyjny sposób.
Czasami samo Wine przestaje działać prawidłowo po wielu zmianach, instalacjach i testach. Często radykalne, ale skuteczne rozwiązanie usuń lub zmień nazwę folderu .wine w Twoim katalogu domowym (lub konkretnym prefiksie wine, którego używasz), tak aby po ponownym uruchomieniu winecfg Cała konfiguracja jest generowana od nowa.
Jeśli nie chcesz niczego usuwać, zawsze możesz utworzyć nowy prefiks za pomocą polecenia takiego jak WINEPREFIX=$HOME/.foobar winecfgStworzy to równoległe, czyste środowisko. Stamtąd możesz testować swoje aplikacje w tym nowym kontekście, bez ingerencji w poprzedni. W mniej drastycznych przypadkach możliwe jest również wyczyszczenie konfiguracji biblioteki DLL za pomocą winetricks alldlls=default powrót do normalnego zachowania.
Na koniec pamiętaj, że sprzęt z zastrzeżonymi sterownikami (takimi jak niektóre karty NVIDIA) i agresywnymi systemami DRM (Denuvo, oprogramowanie anty-cheat itp.) może powodować wiele innych problemów, a nawet całkowicie uniemożliwić uruchomienie gry. W niektórych przypadkach możesz nawet zostać zbanowany, jeśli system anty-cheat wykryje środowisko Wine jako podejrzane.
Bezpieczeństwo podczas uruchamiania plików .exe systemu Windows w systemie Linux
Jedną z największych zalet Linuksa jest jego doskonałe zabezpieczenie przed złośliwym oprogramowaniem dla systemu Windows , po prostu dlatego, że pliki wykonywalne systemu Windows nie działają tu natywnie. Jednak w momencie wprowadzenia warstwy takiej jak Wine (lub menedżera pakietów takiego jak Bottles) otwierasz drzwi dla tego oprogramowania.
Złośliwy plik przeznaczony dla systemu Windows może wpłynąć na system Linux, jeśli zostanie uruchomiony za pomocą Wine , zwłaszcza jeśli środowisko ma szeroki dostęp do systemu plików. Dlatego należy zachować ostrożność: nie uruchamiaj plików .exe z podejrzanych źródeł, skonfiguruj pliki Bottle z minimalnym wymaganym dostępem i korzystaj z narzędzi do zarządzania uprawnieniami (takich jak Flatseal), aby ograniczyć dostęp każdej aplikacji do plików i możliwości ich modyfikacji.
W przypadku plików pobranych z internetu często zdarza się, że system uniemożliwia ich uruchomienie z powodu niewystarczających uprawnień. Aby rozwiązać ten problem graficznie, wystarczy przejść do właściwości pliku, otworzyć kartę uprawnień i zaznaczyć pole wyboru. „Zezwól na wykonanie pliku jako programu”Jeśli wolisz terminal, możesz zmienić uprawnienia za pomocą chmodbycie chmod 777 archivo.exe najbardziej liberalna wersja (choć nie najbardziej zalecana pod względem bezpieczeństwa).
Odinstaluj Wine i usuń wszelkie pozostałe ślady (jeśli przestaniesz go używać)
Możliwe, że po pewnym czasie eksperymentowania z Wine i Bottles dojdziesz do wniosku, że nie potrzebujesz już tej warstwy w systemie lub wolisz korzystać wyłącznie z maszyny wirtualnej. W takim przypadku warto wiedzieć, jak usunąć Wine w uporządkowany sposób i zwolnić miejsce.
W systemach z pakietami winehq typowe polecenie umożliwiające całkowite odinstalowanie wersji stabilnej wygląda następująco:
sudo apt-get remove --purge winehq-stable
Następnie należy ręcznie usunąć foldery konfiguracji i pamięci podręcznej w katalogu domowym: niesławny ~/.wine , powiązane wpisy menu w ~/.config/menus/applications-merged/ , skróty w ~/.local/share/applications/wine/ , wpisy pulpitu w ~/.local/share/desktop-directories/ oraz pozostałe ikony w ~/.local/share/icons/ . Wszystkie te elementy można wyświetlić i ostrożnie usunąć, upewniając się, że ukryte pliki są widoczne.
Po usunięciu tych pozostałości polecenia sudo apt update, sudo apt autoclean, sudo apt clean y sudo apt autoremove Kończą czyszczenie wszelkich pozostałych zależności. Na koniec możesz usunąć repozytorium WineHQ z konfiguracji źródeł oprogramowania, jeśli nie planujesz już go używać.
W przypadku Bottlesa wystarczyłoby Odinstaluj Flatpak z oprogramowania GNOME lub używając flatpak uninstall, a następnie usuń pozostałe foldery konfiguracyjne w ~./var, ~/.config itd. zgodnie ze wskazówkami w dokumentacji Flatpak.
Które programy i gry działają najlepiej
Celem Wine (a co za tym idzie, Bottles) jest umożliwienie działania dużej części oprogramowania Windows na Linuksie , ale w rzeczywistości kompatybilność jest bardzo zróżnicowana. W bazie danych WineHQ aplikacje są kategoryzowane na podstawie ich faktycznej funkcjonalności.
Kategoria Platinum obejmuje aplikacje i gry, które działają praktycznie bez zarzutu, bez żadnych specjalnych modyfikacji. Typowe przykłady to konkretne wersje World of Warcraft, Fallout 3, Adobe Animate CS6, .NET Framework 3.5, Diablo III i 32-bitowego Microsoft Word 2010.
Kategoria Gold obejmuje oprogramowanie, które wymaga drobnych konfiguracji, ale potem działa bardzo płynnie: Adobe Photoshop CS6 , StarCraft 1.16.1, Wiedźmin 1.x, wszystkie części The Sims 3 lub Final Fantasy XIV w niektórych rozszerzeniach i inne.
Kategoria Silver obejmuje programy, które mogą zawierać drobne błędy, ale nadal nadają się do użytku, na przykład instalator pakietu Microsoft Office 2019, niektóre wersje gier StarCraft, Final Fantasy XI, Magic: The Gathering Online, Half-Life 2 lub Planescape: Torment.
Ponieważ jest to projekt społecznościowy, priorytety rozwoju są zazwyczaj ustalane na podstawie głosów i próśb użytkowników : im większe zainteresowanie budzi gra lub aplikacja, tym więcej uwagi poświęca się jej w zakresie poprawek i ulepszeń. W przypadku bardzo mało znanego oprogramowania, czasami jedyną opcją jest spróbowanie szczęścia i próba instalacji na konkretnej butelce Wine, eksperymentując z różnymi wersjami i bibliotekami, aż znajdzie się odpowiednią kombinację.
Gry na Linuksie: Proton, PlayOnLinux, DOSBox i wirtualizacja
Gdy skupiamy się wyłącznie na graniu w gry z systemu Windows na Linuksie , Bottles to tylko kolejny element układanki. Najpotężniejszym połączeniem jest obecnie zazwyczaj Steam + Proton, gdzie Proton to oparta na Wine warstwa, precyzyjnie dostrojona do gier, która wykonuje całą ciężką pracę bez konieczności dotykania czegokolwiek.
Dzięki Protonowi i SteamOS (takiemu jak ten na Steam Deck, oparty na Arch Linuxie), większość gier Steam można uruchomić na Linuksie z niemal natywnym środowiskiem, w tym obsługą kart graficznych NVIDIA i AMD. Katalog zweryfikowanych i grywalnych tytułów na Linuksie powiększa się z miesiąca na miesiąc i często wystarczy włączyć opcję „zezwól Protonowi na wszystkie tytuły” i gotowe.
Jeśli gra nie jest dostępna na Steamie lub nie obsługuje dobrze Protona, alternatywą jest skorzystanie z PlayOnLinux , który oferuje dedykowane skrypty i profile konfiguracji dla wielu tytułów. Każda gra działa w niezależnym środowisku z własnymi bibliotekami i ustawieniami, co dość mocno nawiązuje do filozofii Bottles, ale jest skoncentrowana na grach i ma nieco inny interfejs.
W przypadku bardzo starych gier z ery MS-DOS najłatwiejszym rozwiązaniem jest zazwyczaj użycie DOSBoxa , który emuluje klasyczne środowisko DOS, w którym gry działają tak, jakby były zainstalowane na komputerze PC z tamtej ery. Jeśli potrzebujesz kompletnego środowiska Windows (ze sterownikami, zaawansowanymi funkcjami i pełną kompatybilnością), idealnym rozwiązaniem jest użycie maszyny wirtualnej z VirtualBoxem, VMware lub podobnym oprogramowaniem , choć będzie to wymagało większych zasobów i ważnej licencji systemu Windows.
Podsumowując, Bottles sprawdza się bardzo dobrze jako narzędzie do zarządzania aplikacjami i niektórymi konkretnymi grami , które lepiej działają ze starannie skonfigurowanym Wine, natomiast w przypadku zdecydowanej większości popularnych gier bardziej praktyczne jest korzystanie z Proton, Lutris, Heroic lub innych dedykowanych platform.
Łącząc mechanizm zgodności Wine z przyjaznym dla użytkownika interfejsem takim jak Bottles, dobrą kontrolą uprawnień dzięki Flatpak i Flatseal oraz wiedząc, kiedy polegać na technologiach takich jak Proton lub pełna wirtualizacja, można w pełni skonfigurować środowisko na Linuksie, w którym można uruchamiać większość programów i gier Windows z bardzo przyzwoitą wydajnością i, co najważniejsze, przy znacznie mniejszym problemie niż kilka lat temu.
